Udar cieplny lub hipertermia występują powszechnie u świnek morskich, zwłaszcza tych trzymanych na zewnątrz w chałupach lub z nadwagą lub mocno owłosionych. Według Desert View Animal Hospital temperatury powyżej 85 F, wilgotność powyżej 70 procent, niewystarczająca wentylacja lub cień, stres i stłoczenie predysponują świnki Dla świnek morskich dawka to jedna tabletka dziennie, najlepiej podzielona na dwa razy. Tabletkę należy skruszyć i zmieszać z jakimś smacznym jedzeniem lub rozpuścić w wodzie i podać strzykawką do pyszczka. 1/2 rozkruszonej tabletki na 1cc wody lub soku. U niektórych świnek morskich występuje skłonność do powstawania na przednich łapkach zadziorów w postaci sterczących płatów zrogowaciałej skóry. Podobno częściej spotyka się tę dolegliwość u abisynek (świnki rozetkowe). Obecność zadziorów wydaje się nie mieć większego związku ze stosowanym podłożem, raczej jest to Trzeba jednak uważać, ponieważ owoce te zawierają dużo cukru, a zbyt wysoka jego dawka może okazać się szkodliwa dla twojego pupila. Owoce powinny stanowić jedynie dodatek w diecie świnek morskich, a nie jej podstawę. Zdrowe i całkowicie bezpieczne przysmaki dla świnek morskich to między innymi: sałata, marchew, brokuły, szpinak Grzybica u świnek morskich. Grzybica jest chorobą wywołaną grzybem chorobotwórczym dermatofity Trichophyton mentagrophytes v. mentagrophytes i jemu pokrewne, rzadziej Microsporum canis. U ludzi grzybicę powoduje ten sam rodzaj dermatofitów, więc jak najbardziej możliwe jest zarażenie się człowieka od świnki. Choroba wnika do U świnek morskich występują co najmniej trzy gatunki swoistych dla nich wszołów: Gliricola porcelli, Trimenopon hispidum i T. jenningsi, a także Gyropus ovalis. Opisano też przypadki inwazji Polyplax spinulosa, występującej zazwyczaj u szczurach. Zarażenia pojawiają się najczęściej w dużych zwierzętarniach lub sklepach - Samce świnek morskich mają kieszeń skórną w okolicy jąder, odbytu i napletka. W fałdach skóry w tej okolicy gromadzi się biała wydzielina o nieprzyjemnym zapachu. Szczególnie z wiekiem, w tej okolicy zbiera się również kał - można przy pomocy zwilżonego patyczka higienicznego oczyścić kieszonkę z zalegających zanieczyszczeń. Owrzodzenia rogówki u świnek morskich . Czasami oczy stają się podrapane lub podrażnione przez coś w klatce twojej świnki morskiej jak siano lub pościel, a nawet po walce z inną świnką morską. Te zadrapania lub podrażnienia mogą spowodować uszkodzenie ciała zwane owrzodzeniem rogówki. Strona glówna / Porady weterynaryjne / Grzybica u świnki Świnka morska Porady weterynaryjne. 73. Grzybica u świnki. Witam ; ) moja swinka ma grzybice skóry. Co Chora świnka morska w pierwszej fazie może nie zostać poprawnie zdiagnozowana przez właściciela. Objawy świerzbu u świnki morskiej, tak jak już wcześniej wspominaliśmy w pierwszych dniach, nie są zauważalne. W późniejszym czasie objawy świerzbu u świnki morskiej zaczynają się nasilać, w szczególności zwrócicie uwagę na Hng2ku. Tag Archives: świnki morskie choroby grzybica Czy są jakieś choroby świnek morskich, które mogą prowadzić do śmierci? Tak naprawdę zwykłe przeziębienie może uśmiercić świnkę morską. Wystarczy, że w tym momencie świnka ta zostanie zaniedbana, choroba rozwinie… Read more » Forum Grzybica u świnek morskich Witam. Jestem posiadaczką dwóch świnek morskich. Jedna jest u mnie rok, a druga została zakupiona 5 miesięcy temu w sklepie zoologicznym. U drugiej ze świnek po kilku dniach zauważyłam łuszczącą się zmianę na uchu, później pojawiły się strupki i grudki ropy. Przeszukując internet doszłam do wniosku, że to grzybica. Zaczęłam smarować ucho maścią pimafucort, po około 3 tygodniach nie było śladu, a sierść na uchu odrosła, jednak zauważyłam, że starsza świnka się zaraziła, a więc zaczęłam smarować także jej ucho. Po jakimś czasie świnki drapiąc się po chorych uszach przeniosły grzyba na łapki. Teraz minęło już kilka miesięcy i codziennie smaruję świnkom uszy i łapki clotrimazolem, ponieważ grzybica ciągle nawraca. Gdybym odstawiła maść chociaż na jeden dzień skóra staje się od razu złuszczona. Dodam, że sama półtora miesiąca temu zaraziłam się od nich i mam grzybicę odzwierzęcą na udzie, byłam u dermatologa, leczę się pimafucortem, travogenem i pevisonem i zmiana już prawie wyleczona. Co mam robić, aby w końcu pozbyć się tego u moich świnek? Autor Wiadomość Lekarz weterynarii: Mieszko Smulski Data dodania: 2015-06-12 Dzień dobry. Przede wszystkim należy przeprowadzić odpowiednią diagnostykę (zeskrobina, wymaz). Dokładne określenie czynnika chorobotwórczego powinno stanowić podstawę (skutecznej) terapii, szczególnie w sytuacji braku efektu długotrwałego leczenia objawowego. Zachęcam, również na przyszłość, aby ze świnkami udać się do lekarza weterynarii, optymalnie, specjalizującego się w chorobach gryzoni. Pantera15 Data dodania: 2015-06-15 Załączam zdjęcia uszu świnek. Nie jestem pewna czy to jeszcze grzybica czy może wysuszona skóra.. Nie znam się na tym, a wizyta w gabinecie weterynaryjnym kosztuje i to sporo. Proszę o pomoc, co dalej robić. Lekarz weterynarii: Mieszko Smulski Data dodania: 2015-06-16 Na podstawie samego wyglądu skóry nie da się jednoznacznie stwierdzić przyczyny choroby. Można jedynie ją podejrzewać i zastosować terapię objawową, co zostało już zrobione. Trudno przewidzieć efekty użycia kolejnego leku w ciemno, a przy bezskutecznej wielomiesięcznej terapii - tym bardziej - nie wydaje się to rozsądnym pomysłem. Na tym etapie sensowym rozwiązaniem jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki, w tym wypadku badań dodatkowych w kierunku zaburzeń dermatologicznych. Owszem, wiąże się to z poniesienim większych kosztów. Na czym polega i czy jest groźna dla ludzi? Jeśli zauważyłeś u swojej świnki morskiej uporczywe drapanie się, łuszczącą skórę, zlepione miejscami futerko lub częste wylizywanie, może to oznaczać, że Twój pupil domowy zaraził się grzybicą. Jak pomóc śwince morskiej? Jak ją leczyć? Czy grzybica zwierzęcia domowego może być niebezpieczna dla człowieka? Zapraszamy do dalszej lektury artykułu. Zdjęcie ilustracyjne / Adobe Stock / Grzybica – co to za choroba? Wprawdzie zakażenia grzybiczne nie są tak powszechnie występujące na świecie jak bakterie czy wirusy, to jednak spośród współcześnie rozpoznanych i opisanych 250 tysięcy rodzajów grzybów, dwieście odmian może wywołać u człowieka chorobę. Zakażenia grzybiczne mogą pochodzić ze strony czynników zewnętrznych lub wewnętrznych. Zmiany chorobowe, które powstały na skutek działania grzybów będących częścią naszej własnej flory nazywane są endogennymi (np. candida, czyli drożdżopodobne), natomiast te, które zaatakowały organizm ze środowiska zewnętrznego – egzogennymi. Dziś skupimy się na drugim rodzaju grzybic. Dermatofity zoofilne – grzybica pochodzenia zwierzęcego Dermatofity to grzyby występujące powszechnie w przyrodzie, z czego około 20 gatunków jest groźnych dla człowieka. Rozróżniamy trzy rodzaje dermatofitów: zoofilne – bytujące na zwierzętach i przenoszące się ze zwierzęcia na człowieka lub antropofilne – pozostające w relacji człowiek – człowiek. Trzecia grupa, grzyby geofilne występują wyłącznie w glebie i niezwykle rzadko zakażają człowieka. Dermatofity atakują przeważnie zewnętrzną warstwę skóry: paznokcie, włosy lub naskórek. Dermatofitoza antropofilna i zoofilna jest chorobą przenoszoną wskutek bezpośredniego kontaktu z chorym zwierzęciem lub podczas korzystania ze wspólnych przedmiotów domowego użytku. Kto jest najbardziej narażony na zakażenie grzybiczne? Niezależnie od odmiany dermatofitozy, choroba ta dotyka najczęściej osoby o obniżonej odporności lub w podeszłym wieku, ale również dzieci. Szczególnie narażone są osoby będące w trakcie kuracji przeciwnowotworowej, o obniżonym poziomie żelaza lub rekonwalescenci ciężkich schorzeń. Ponadto cukrzyca, niedoczynność tarczycy, przebywanie w gorącym, wilgotnym klimacie, zaniedbania higieniczne lub wprost przeciwnie – nadmierna czystość, niewielkie urazy skóry, otarcia naskórka również podnoszą ryzyko zachorowania na grzybicę. W jaki sposób grzybica przenosi się na człowieka? Jednym ze zwierząt domowych często zapadającym na dermatofitozy, jest kawia domowa, czyli popularna świnka morska. Świnka morska może zarazić się grzybicą od innych osobników z hodowli, poprzez kopulację z chorym zwierzęciem, w procesie karmienia, zabawy czy na skutek niewłaściwej higieny otoczenia zwierzęcia. Co ciekawe, dermatofitoza może również zostać przekazana śwince domowej od człowieka. Jak zapobiec grzybicy u świnki domowej? Podstawowym czynnikiem pomagającym zapobiec powstaniu dermatofitozy u świnek morskich jest czystość w klatce zwierzęcia. Kawia powinna mieć regularnie czyszczone podłoże klatki, zwłaszcza w obrębie miski. Odchody świnki powinny być usuwane na bieżąco, a resztki jedzenia wyrzucane. Czasami jednak nawet staranne wysiłki właścicieli nie wystarczą , by uniknąć grzybicy u zwierzątka domowego. Jakie są objawy grzybicy u świnki morskiej? Pierwszym objawem, który powinien zaniepokoić hodowcę jest uporczywe drapanie się świnki morskiej. Kawia zaczyna wydrapywać sobie sierść w okolicach pyszczka, a na skórze pojawiają się strupki przypominające świerzb. Następnie choroba postępuje atakując resztę ciała zwierzęcia. Jest to z całą pewnością chwila, gdy należy udać się na konsultację do lekarza weterynarii. Po wykonaniu badań weterynarz wprowadzi odpowiednią kurację farmakologiczną. Jak możemy pomóc śwince morskiej zwalczyć chorobę? Jeśli lekarz stwierdzi grzybicę u naszej świnki morskiej, konieczne jest dokładne wyczyszczenie klatki, wyparzenie misek i zabawek oraz unikanie kontaktu z uszkodzoną skórą człowieka. Podczas pielęgnacji należy zakładać rękawiczki jednorazowe i sugerujemy na czas leczenia, ograniczyć zabawy zwierzęcia z dziećmi. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, by w klatce świnki nie było wilgoci, gdyż mokre i ciepło środowisko sprzyja rozwojowi grzybów. ————— Redakcja Przejdź do następnej strony

grzybica u świnek morskich zdjęcia